Nadine S.

Een paar dagen geleden ontmoette ik pianiste Nadine Schuster, en niet alleen om over gezamenlijke projecten te praten. Zoals je weet, als je elkaar veel te weinig ziet, gaat de tijd veel te snel voorbij als je eindelijk weer tegenover elkaar zit. Ze had daarna een filmopname in Bonn, dus we konden ons gesprek over kunst in het algemeen, fotografie in het bijzonder en muziek in het bijzonder niet eindeloos voortzetten. We vonden echter wel een paar minuten om foto’s te maken. In een leegstaande kantoorzolder, direct boven het café. Praktisch…

Je moet altijd foto’s maken van de mensen die je ontmoet. En ik heb zelfs een niet helemaal serieuze vragenlijst voor zulke gevallen.

Wat is je naam?

Nadine Schuster
… maar het net kent je als:

Nadine Schuster.

En op het gebied van muzikaal cabaret als Paula Buntschuh van het operettetheater Mondieu.

Wat staat er op je visitekaartje?

Concertpianist
… en over 10 jaar?

…zijn er geen visitekaartjes meer.
Scotty belde, de teleporter werkt weer. Waar moeten we heen?

Eerst naar de maan en dan op een zeilboot in het Caribisch gebied.
Met wie zou je willen samenwerken?

Met John Neumeier en het Hamburg Ballet: een project met dans en muziek
Aan het einde van het leven blijft het besef:

…dat het loont om eerlijk te zijn – vooral tegen jezelf.
Absolute focus. Welke muziek hoort erbij?

Absolute stilte!
Dat was niet de bedoeling, maar je hebt het toch gekocht. Wat?

Zeker geen handtas.

De absoluut beste artiest wereldwijd en ooit:

Degene die trouw blijft aan zichzelf en benaderbaar en menselijk blijft ondanks al zijn uitbundige creativiteit en ingenieuze ideeën.
Wat maakt een foto goed?

Prachtig licht. En drink vooraf een kop koffie met de fotograaf.
Het perfecte diner: wat en met wie?

Indiase curry met de Dalai Lama.
Mama zei altijd: “Zoals je in het bos roept, zo klinkt het uit”.
betekent geluk:

Om ‘s ochtends gezond op te staan.