Er zijn artikelen waar de kop wel wat gedurfder mag zijn, vooral als het gaat om een op jongeren gericht onderwerp als Instagram, anders kijken de jongeren niet eens op van hun smartphone. Het is niet alsof ik de proefpersonen niet in mijn eigen huis heb zitten, maar je kunt de bevindingen van het privé-testslagveld zeker meenemen naar de professionele wereld. Maar het heeft natuurlijk wel wat meer inhoud nodig dan: “Ik speel met mijn vrienden op de Playsie”. Maar dat moet geen probleem zijn voor iemand die zijn brood verdient met het maken van beelden.

Iedereen die let op mijn sociale media-activiteiten zal gemerkt hebben dat ik de dichtheid van mijn Instagram-posts enorm heb opgevoerd. Een jaar geleden deed ik het alleen om bij te blijven met de technologie en niet achter te blijven bij de crew van de kinderkamer. Toen ontwaakte mijn ambitie en toen ik me realiseerde dat je niet zomaar vierkante foto’s kunt publiceren (ik heb mijn Hasselblad lang geleden niet voor niets verkocht), ontwaakte mijn ambitie en liefde voor experimenteren. Ik vond ook een manier om rechtstreeks vanaf mijn computer te posten, wat de beperking tot smartphones ophief en de weg vrijmaakte voor het publiceren van foto’s van hogere kwaliteit uit mijn archief zonder omwegen. Omdat de posts ook direct worden doorgestuurd naar Facebook en Twitter, nam mijn interesse om daar niet actief te zijn tegelijkertijd af, en ik heb ook het gevoel dat FB langzaam uit de tijd raakt en dat daar te veel onaangename (rechtse) politiek wordt uitgedragen.

Toch rijst de vraag waarom een fotograaf zijn foto’s op Instagram zou moeten laten zien. Ik zal proberen een paar antwoorden te geven:

1. Fotodiefstal is relatief ingewikkeld en verlaat het ecosysteem van de smartphone niet echt; de bezorgdheid over ongeautoriseerde afdrukken is eerder verwaarloosbaar. Afbeeldingen worden bekeken en vinden zelfs hun geïnteresseerde publiek via hashtags. Dit is vergelijkbaar met Pinterest, maar niet helemaal, zoals iedereen kan bevestigen die ooit heeft geprobeerd een afbeelding van Instagram te downloaden.

2. foto en de naam van de auteur, of in ieder geval de uitgever, blijven bij elkaar. Aangezien dat in mijn geval dezelfde persoon is, heel goed. Dit is waar je van droomt in andere media, of het nu print is of een ander online medium.

3. Het verkeer komt naar je eigen website met slechts een paar klikken, iedereen die geïnteresseerd is hoeft echt niet lang te zoeken.

4. hashtags brengen de afbeeldingen precies naar de interessante doelgroep als ze serieus worden gebruikt en niet zomaar hashtags die zogenaamd actueel zijn. De afbeeldingen worden namelijk genegeerd in de bijbehorende stream, juist omdat de hashtags verkeerd zijn. De gemeenschap is hier heel gevoelig voor.

5. met regelmatige foto’s van hoge kwaliteit krijg je aandacht van de doelgroep en de kans om je kring van volgers organisch te vergroten, en na verloop van tijd zullen daar zeker bestaande klanten bij zitten, wat leidt tot regelmatige bekendheid. Zonder vervelend te zijn, want mensen ontvangen het vrijwillig. Maar je moet het wel blijven doen, want net zo snel als je het vakje “volgen” aanvinkt, word je weer uitgeschreven…

6. je kunt je expertise op een gespecialiseerd gebied communiceren via thematisch strenge posts. Ik ben echter van mening dat je af en toe ook iets persoonlijks moet toevoegen, zodat je als merk niet wordt vergeten en duidelijk maakt dat dit je eigen foto’s zijn en dat je niet alleen maar thematisch geschikte afbeeldingen van onbekende herkomst post. Expertise, maar met een persoonlijk tintje. Natuurlijk zijn “making-of” foto’s hier altijd een goed idee, maar ze moeten met voorzichtigheid worden gepubliceerd. Niet omdat je je speciale technieken zou prijsgeven. Die zijn allemaal bekend en ik geloof nauwelijks dat een van mijn collega’s de fotografie opnieuw aan het uitvinden is of een nieuw tijdperk van fotografietechnologie aan het betreden is dat ze niet willen onthullen om hun technologische voorsprong te behouden. Dat zou een nogal belachelijke reden zijn. Veel reëler zijn gekwetste klanten die het resultaat van de fotoproductie in hun media willen publiceren. En ze willen niet vooraf in de fotostream van een fotograaf aan een concurrent laten weten wat ze laten produceren. Daarom moet je “making-ofs” altijd laten zien ruim nadat de daadwerkelijke foto is gepubliceerd. Dit zou duidelijk moeten zijn, maar het is makkelijk om iets te “verklappen” in de euforie van een succesvolle shoot.

7 Naar mijn mening is de belangrijkste reden om regelmatig foto’s op Instagram te publiceren echter een heel andere, alledaagse maar mooie reden. Je krijgt lof. Spontaan, onbevooroordeeld, in duidelijke woorden. Natuurlijk maken we de foto’s niet alleen omdat het ons werk is. Maar omdat we het leuk vinden, omdat we van fotografie houden. Het is ons medium. En dat willen we laten zien in exposities, boeken, op onze websites en in publicaties van onze klanten. Maar welke klant belt na het aanleveren van de bestanden, bedankt ons, schrijft een e-mail over hoe tevreden ze zijn met het resultaat? Bijna niemand, omdat ze vaak de tijd niet hebben en soms, helaas, gewoon de stijl niet hebben.

Op Instagram zie ik echter kort na het plaatsen van een foto de “Likes” ratelen in het vergrendelscherm en dat is gewoon leuk.

Echt, het kan soms zo eenvoudig zijn om het hart van een fotograaf gelukkig te maken.

Toevoeging:
Op t3n.de heeft Martin Weigert ook zijn gedachten over Instagram gegeven en voegt hij verdere aspecten toe aan wat ik heb gezegd.