wim woeber photographer

Ik ben zeker geen landschapsfotograaf

Ik ben zeker geen landschapsfotograaf

Landschapsfotografie is erg leuk, maar het hangt ervan af of je op het juiste moment op de juiste plek bent en een camera bij je hebt. Het is commercieel niet haalbaar, omdat je of op de verkeerde plek woont, geen camera bij je hebt of iets anders niet past. Je kunt dit alleen plannen als je de plek en het landschap dat je wilt fotograferen heel goed kent. Maar ja, niemand geeft daar opdracht toe. Het hangt dus heel erg van het toeval af: of je moet precies passen bij de combinatie tijd/plaats of je moet de opdracht krijgen om iets te fotograferen dat je heel goed kent. En dat is dan weinig spannend of totaal onwaarschijnlijk.

Strengere voorwaarden

Bovendien is het vaak niet gemakkelijk of zelfs ongemakkelijk om buiten foto’s te maken. Je wordt nat (je kunt geen foto’s maken in de regen), bevriest of zweet, staat zinloos te wachten. Wachten op de zon, tot de wolken verdwijnen, tot het licht eindelijk uit de juiste richting komt, tot mensen uit beeld gaan. Als alle storende elementen hetzelfde (negatieve) teken zouden krijgen, zou landschapsfotografie mathematisch onmogelijk worden. Alleen al het bestaan van duizenden en miljoenen landschapsfoto’s weerlegt deze theorie natuurlijk. En dat is maar goed ook. Hoe het ook zij, het is allemaal te oncontroleerbaar voor mij en klanten waarderen zulke onberekenbaarheden ook niet. Wat begrijpelijk is vanuit hun standpunt. En ik denk ook niet dat ik er echt goed in ben, anderen zijn er beter in. Wat prima is zolang ze niet in mijn specialisme werken, natuurlijk…

Lucky

Toch moet je altijd met open ogen door de buurt rijden en dan de kansen onder ogen zien. Dat is wat mij vanmorgen overkwam. Geen nevel, redelijk heldere lucht en de zon kwam uit het oosten. En ik was ook nog eens op de juiste plek, dus ik stopte snel, zette de 300 op de camera en legde het uitzicht over Rösrath naar Keulen vast. De elektriciteitscentrales in Frimmersdorf en Auenheim zijn duidelijk zichtbaar op de achtergrond. Maar wat ik nog verbazingwekkender vind, is dat de windturbines bij Grevenbroich duidelijk zichtbaar zijn. Ik was dus op het juiste moment op de juiste plaats en heb het niet genegeerd. Ik wil er niet eens over discussiëren of dit een goede landschapsfoto is. Het is gewoon een interessante momentopname en daarom publiceer ik hem hier. Gewoon om documentaire redenen. En ik ben niet bevroren of nat geworden.

The Social Thing