Met grote verslagenheid heb ik zojuist vernomen dat mijn kantoorbuurman, collega en vriend Frank Erler is overleden aan hartfalen… hij laat zijn vrouw en 4 kinderen achter!
Het is niet alleen dat we nog steeds aan een gezamenlijk project werken, we zijn het ook aan het afronden. Veel tragischer is dat ik onze gezamenlijke bezoekjes aan de friettent, de discussies over fotografie en fietsen, de snelle espresso tussendoor nu al zal missen.
Ik was vooral onder de indruk van zijn optimisme, waarmee hij altijd naar de toekomst keek, hoe moeilijk de omstandigheden ook waren. Hij was ook erg goed op de hoogte van de geschiedenis van Mülheim, voor mij was het gewoon de locatie van mijn studio, voor hem was het huis en thuis, hij was hier echt geworteld. Als we samen op stap waren in de Schanzenstraße, groette iedereen hem en had hij iedereen iets te zeggen. Maar zijn meest opvallende kwaliteit was zijn bereidheid om te helpen, dat kun je niet vaak genoeg zeggen.
Helaas is zijn website frank-erler.de nu ook offline. Wat jammer… Ik zal altijd met respect en liefde aan hem terugdenken. Het was geweldig om met Frank te kunnen werken.
“Fotografen gaan nooit dood, ze raken alleen onscherp…”
Hou je goed, Frank Erler, en bedankt voor alles!
Frank Erler *23.10.1963 †07.11.2015










