wim woeber photographer

De relatie tussen fotograaf en model

De relatie tussen fotograaf en model

De relatie tussen fotograaf en model is essentieel, maar wordt in gesprekken vaak overdreven. Veel fotografen beweren dat ze de persoonlijkheid van de gefotografeerde persoon willen benadrukken en hem of haar willen laten zien zoals hij of zij is. Nou, leuk geprobeerd, maar de volgende video laat het heel goed zien: bij een portret zijn altijd minstens twee mensen betrokken, het model en de fotograaf. Het derde element dat je hier duidelijk kunt zien is het verhaal rondom de geportretteerde, de context. Als fotograaf moet je een portret daarom misschien nog oppervlakkiger benaderen, gewoon kijken hoe iemand eruitziet. Echt kijken, want dan ontdek je (ik in ieder geval wel) altijd geweldige details in de gezichten die elke foto uniek maken.

Maar je moet niet verwachten dat je de persoonlijkheid van de gefotografeerde persoon kunt distilleren in de korte tijd die je samen hebt voor een foto. Je hebt tenslotte maar een kort moment. En het is mijn taak om het juiste moment te pakken. Het moment waarop je er goed uitziet en jezelf herkent. Niet meer, maar ook niet minder.

De fotografen in de video “DECOY – A portrait session with a twist” werden ook een beetje slecht bespeeld door Canon Australië, omdat het model Michael expliciet in een context werd gepresenteerd. Het was beter geweest om dit niet te doen en de fotografen te laten uitzoeken waar hij over ging. Michael had dan de verschillende legendes kunnen vertellen. Want ik wil niet uitsluiten dat een of andere collega besloten heeft om gewoon Michael de persoon te fotograferen. Zoals hij eruit ziet, zonder connotaties te willen creëren of een metaniveau in de foto te construeren.

Persoonlijk vind ik dat portretten oppervlakkiger benaderd moeten worden, want dat is wat ik als eerste heb. Een gezicht, een façade… al het andere komt tijdens de fotoshoot, het gebeurt niet in stilte.
Idealiter heb je ook wat tijd, drink je eerst samen iets, leer je elkaar een beetje kennen. Op die manier kan iedereen zich naar wens aan de fotograaf presenteren en bijdragen aan de foto, misschien zelfs de fotograaf een beetje manipuleren. Afhankelijk van de taak kan dit echter ook opzettelijk zijn. Hier moet de fotograaf een zeker instinct hebben.

Hoe het ook zij, het is een vrij goed educatief stuk dat inspireert tot je eigen gedachten over het onderwerp. Misschien wil iemand zijn mening toevoegen in een reactie?

The Social Thing